bana eski bir hayalimi hatirlatip bana büyük yardimin dokundu... hic bilmeden! bunu bilmeni istiyorum... ben hic yüreyimi kendime saklamadim bugüne kadar. son siralar hayatimda karmasalar oldu ama biraz aydinladi... icime kapandim ve yaratici oldum bu anlamda... ama simdi benim güncel hayata dönmem lazim cünkü bugün öyle bir günki, hayat beni yine kendine cekti... aslinda cok huzurluydum kendi kendime ama kendimi cok sali vermissim bunu bugün anladim. cok üzgünüm bugün biliyormussun cünkü bu gücel dedigim hayat beni hep hayallerimden uzaklastiriyor. kendi kendime mesuliyet yükledim ama bu mesuliyet sadece baska insanlara yönelik... kendimi kabul ettirmek adina... ama kendimi sali verisime cok ta sinirliyim kendime... neden hepisi bir arada olmuyor soruyorum kendime? neden istedigim hayati yasayamiyorum? neden herseyi birakip düslerimin yetistigi yere kadar yollara atmiyorum kendimi? neden kalemimi alip o istedigim kitabi yazamiyorum? ben cok hür yasiyorum saniyordum bugüne kadar ama degilmis... kocaman bir kafesde kendi kendimi tutuyormussum... sadece o sinirlar icerisinde hürüm ama hayata baska bakisla bakmak istedigimde yapayanliz kaliyorum... ve bu bana sIkIntI yapiyor... ve bütün hersey yeniden basliyor.
kendime dönsem simdi caresiz kalacagim... yüreksiz insanlara hep kizardim icimde azarlardim belki... ama anladimki o yüreksiz insan benmissim... felsefik sevismeler banami kaldi? hayalim vardi! hayatta okadar insanlar hayallerini yasayamiyorlar benmi yasatabileceyim? keske özümdeki güvenim kendime olsa.... degil o "özgüven" sadece su hayatimi paylastigim topluluga bagliymis... mutlumuydum bugüne kadar? bu soruyu kendime sormam beni korkutuyor... belki kendime karsi yürekli olup vereceyim cevabimdan cekiniyorum... oysa bu soruyu hic düsünmemeye karar veriyor su korkak yüreyim...
neyse bugün daha kendimdeyim... ama yarin baslayacak o hayat... bu toplulugun yarattigi kadin cerecevesini yine önüme alip... o cerceveye kendimi sigdiracagim... o cerceve icerisinde sadece bir sey var hayallerimle barisik olan o da "anne" olmak bundan baska hepsi rol oynamak... evlenmek mis kadinin yapacagi sey... bilgili,kültürlü ve basarlili olacakmis bir kadin... güzel ve cekici olacakmis... fedakar olacakmis... herseyin üstünden cikacakmis... ve güclü olacakmis... güvenceyi saglayip herseyin kontrolünü korur... fakat ayni zamanda duyarli ve alcak gönüllü!!! tamam o kadin olmak zor degil!
rahtligi mi seciyorum diye düsünüyorum? ama hep icimdeki sesimle kavga icerisinde olup nasil rahat olacagim ki?? rahatlik degil galiba... sadece ve sadece korku. cünkü o cerceve icerisinde toplumdan kabul ediniyorum... su an tek diledigim sey bir zaman bedensel hayatin sonuna geldigim günde kendi korkakligimi affedebilirim diye... aslinda bu da koskocaman bir yalan!! insanlar gercekten bu kadin modelinimi istiyorlar... nerde kadinin duyumsalligi? nerde kadinin yarticiligi? nerde kadinin gücsüzlügü? nerde kadinin benzersizligi? nerde.... ben göremiyorum? yoksa bendemi var bir bozukluk? yoktur! o cerceveye uyumsagladigim zaman....
benim gizli ve gizemli sevgilim seninle paylasmak istedim bunu... sevgili olmanin bazen ne cinsellikle nede duygularla baglasik olmadigini yasadim senle... mutluyum icimde |
|
| Bu þiir 408 kiþi tarafýndan okundu. | |
Anasayfa
Toplam Forum Konusu : 521
Toplam Forum Mesajý : 3082 
